9 Eylül 2015 Çarşamba



         Şehitler Ölmez Vatan Bölünmez 


Şimşekler çakıyor karanlık dağların arkasında. Yıldızlar yine kaybolup gitti küstü bu haysiyetsiz dünyanın o kalleş simasına. Sağnak haliyle yağmur gökleri delercesine yağıyor o da ağlıyor can veren şehitlerinin ardından yas tutarcasına.Hain pusularla söndürülen yaşamlara her geçen gün yenileri ekleniyor.Acımadan namertçe arkadan uzanıyor katillerin eli gencecik bedenlere.Kıydıkları canların hesabı bu dünyada sorulmasa bile, mahşer de yakalarına yapışacak koskoca bir millet var bu topraklar üzerinde.
Zaman akıp geçmesine rağmen değişen sadece kişiler ve rollerdi; sahne aynı, senaryo aynıydı. İyi günler, aydınlık bir gelecek umuduyla bu uğurda nice canlar adanmıştı bu toprağa ama bir türlü nasip olmamıştı gün yüzü görmek bu vatan evlatlarına. 
Ard arda dizili ay yıldızlı bayraklara bürünmüş, hayatının baharında soldurulmuş, kefenlerine kan bulaştırılmış cennet bekçileri, uğurlanıyor analarının feryatlarıyla mekanların en yücesine.




Ey şehit olmadan bir gün önce babasını arayıp helallik isteyen, gözünü kırpmadan vatan hainlerinin karşısına dikilen yiğitler! Ey karlı dağları kanıyla yıkayan Mehmetçik! Ey evladını kaybeden, ama kendini kaybetmemek için başını dik tutan, içindeki derin acısıyla birlikte gurur dolu gözlerle komutanlara selam duran babalar! Ey kalbinin durma noktasına gelmesine rağmen ‘Bir oğlum daha olsa o da vatana feda olsun' diyen analar! Ey iki ay sonra evleneceği nişanlısını toprağa gömerken ‘Düğünümüzü cennette yapalım' diyen sevdalı yürekler! Ey abisinin tabutu başında asker elbisesiyle beni de askere götürün diyen Nene Hatun'un torunu kız kardeş! Ey kocasını, kardeşini, yakınını kaybetse de kalbi vatan için çarpan vatanseverler! Ey olan bitenden habersiz, baba diye tabuta bakan, yetimliğin acımsı tadını ağzındaki çikolatayla karıştıran minicik yavrular! Ey bu ülkeyi gerçekten seven dostlar! 

Unutmayın, şehitler ölmez, vatan bölünmez!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder